کاهگل (شعر)

از شانه های خسته ی من رفته پشت بام نامرد یادی از این نردبان نکرد...

خداxa0از گوشه ی تختشنگاهی کرد بر پایینجهان زیباتمام آسمان ها خوبکواکب ماهِ ماهِ ماهفقط یک جاکمی چرکینxa0زمین است اینهوایش بدصدایش بدحریم رود هایش بدو جنگل ها پر از آتشxa0بشر یاغیکلاهش کجنگاهش کجسلاحش کجو را...

از کسی که می گوید: دوستت دارمxa0 بترس...

خسته ازجوی های هرجاییبروم تا سرِ چشمهبه به آنجا که آب یک آب استبه به آنجا که جوی یک جوی است...