کاهگل (شعر)

بیا تا ناحیه از سر بگیریمدر اوج ندبه بال و پر بگیریمxa0مرور جمکران و سهله کافی استxa0بیا تا دوست را در بر بگیریم...

روی شکسته ترین دل این روزگار خانه ات را بسازxa0 ولی بدان گسل ها یک روز سخت می لرزند...

شب و گریه برومتا حرم آبی هاخسته از برکه ام و از همه مرغابی ها...

روی سنگی به بلندای زمان بنویسید هیچ کس پست تر از خائن نیست...

ز رویxa0 دست کسی عشق را ننویس سوال برگه ی هر عشق فرق می کند...

لب به رویxa0 همه لب ها باز است پیش دلxa0 جای هزاران دل هست ته دل؛ نه ته دل جای یکی هست فقط و به زور جای یک لبخند است...