کاهگل (شعر)

از شانه های خسته ی من رفته پشت بام نامرد یادی از این نردبان نکرد...

هر شب برای تو منxa0 گریه می کنم منxa0 آن نگاهxa0 کهxa0 یادم نمی رود xa0...

تنها کنار دهکدهمن ماندم و بلوطمن ماندم و خروسمن ماندم و شغالمن ماندم و درخت توت راه باغشاید من و بلوط اشتباه کرده ایمیعنی کلاه رفته بر سر من و بلوط؟!...

وعده ها آمده اندخانه را می سازندکوچه را می روبندآب و گل می رود ازسینه ی فرشپسرک غصه نخوربرو یک عالمه بزغاله بخرو دوباره گلهو دو باره نی و نازپسرک نوک عصایشبه دل خاک دویدآهی از سینه کشید:سیل دیشبپدرم را برده است xa0...

شب و گریه برومتا حرم آبی هاخسته از برکه ام و از همه مرغابی ها...