بانو تمام...

برای حضرت معصومه سلام الله علیها

بانو تمام دهر خَمِ پارسایی ات

سارا کنیز کوچه و مریم فدایی ات

نه، نه؛ فدای تو موسی بن جعفر است

دور است از حریم دیده مقام کجایی ات

دریا شکسته گوشه ی موج زیارتت

صحرا گرفته کاسه ی زرد گدایی ات

باد است زیرِ منتِ هوهوی پرچمت

باران نشسته در گذر آشنایی ات

قم بوستان دلکش عطر طراوتت

چشم کویر خیره مانده به نور خدایی ات

بانو کدام فتنه دلت را شکسته است

کرده کدام خار و خسی بی وفایی ات

هر چند هم نرسی تا برادرت

بی انتهاست نیمه ی راه ولایی ات

چشمم به دست دختر بابَ الحوائجت

دستم به پاک دامن اختُ الرضایی ات

بوی مزار گم شده ام را گرفته ای

خاک است روی گنبد زرد طلایی ات

کوچکترین غبار آینه های شکسته ات

تنهاترین «وداع» منم کربلا یی ات

کاهگل (شعر)...